انتخابات دور دوم مجلس شورای اسلامی روز جمعه برگزار شد و مردم استان فارس در حوزه های شیراز, نیریز, داراب و ممسنی 4 کاندیدای لیسا اصلاحات و اعتدال را به عنوان منتخب خود راهی مجلس کردند. این انتخابات تکمیل حرکتی بود که در 7 اسفند در سراسر کشور شکل گرفت. حرکتی که در آن مردم عکس العمل مثبتی به رویکرد اعتدال که از خرداد 92 با انتخاب حسن روحانی آغاز شده بود نشان دادند.

در این میان لارستانی های مقیم شیراز نیز از این قافله عقب نماندند و همایش امسال خود را به حمایت از کاندیدای لیست امید در شیراز اختصاص دادند. ناکتیکی مثبت که توانست "همایش"های کلیشه ای سال های اخیر لارستانی های شیراز را که بیشتر به " نمایش" شباهت داشت معنی دارتر کند و نشان دهد که لارستانی اگر سازماندهی شود و مجال یابد از جریان پیشرو کشور عقب نمی ماند. در همین زمینه ذکر چند نکته ضروری است:

1- اگرچه موضوع حمایت از کاندیدای لیست امید سایر برنامه های همایش را تحت الشعاع خود قرار داده بود اما اگر این همایش با برگزاری انتخابات مصادف نمی شد چیزی جز همان گردهمایی و دید و بازدید همیشگی نبود.

2- سخنرانی کردن در مورد همدلی و وفاق خوب است اما همدلی و وفاق موضوعی عملی است. بهتر است به جای تکرار هر ساله" باید کاری کرد" واقعا جمعی اهل فکر و عمل "کاری کنند." نمی توان در ایام سرنوشت ساز انتخابات انواع بد اخلاقی ها و فریبکاری ها به کار برد و پس از انتخابات دم از وفاق زد. برای اتحاد حداقل هایی لازم است که نقدا لارستانی های جناح های مختلف از آن دورند.

3- برخی افراد در مراسم حمایت از کاندیدای لیست امید در شیراز تشریف داشتند که در لار آشکارا در کمپین کاندیدای از بن دندان اصول گرا بودند و عملا در مقابل کاندیدای لیست امید لارستان خنج و گراش قرار داشتند. این تناقض چگونه قابل توجیه است؟ نکند منظور از وفاق و همدلی این است که همین افراد بر امور اجرایی لارستان تسلط پیدا کنند؟ اینکه البته نقض غرض است.

به اطلاع خوانندگان لارستانی که از وطن دورند برسانم که با انتشار عکس های همایش در فضای مجازی گروه های اصلاخ طلب لارستانی, موج انتقاد از این رفتارهای متناقض در میان حامیان دولت به راه افتاد.