مدتی است دکتر محمود احمدی نژاد سفرهایی را تدارک دیده و مشغول انجام آن است. تحلیل گران زیادی به تحلیل نشسته اند که دلیل این سفرها چیست و هر کدام به فراخور حدس و گمانشان مطلبی را نوشته اند. از آزار دولت روحانی تا تبلیغ برای باز گشت به نهاد ریاست جمهوری؛ اما تا به حال ندیده ام این سفرها را کسی تبلیغی برای دولت فعلی قلمداد کند. دایما طرفداران دولت فعلی این نکته را به دولت فعلی گوشزد می کنند که:

باغبانا ز خزان بی خبرت می بینم

اه از انروز که بادت گل رعنا ببرد

رهزن دهر نخفته است مشو ایمن از او

اگر امروز نبرداست که فردا ببرد

اما باید دانست:

راه عشق ار چه کمین گاه کمانداران است

هر که دانسته رود صرفه ز اعدا ببرد

گر چه شاملو معتقد بود وجه تمایز روشنفکران و دیگران در داشتن و نداشتن حافظه تاریخی است و گرچه بسیاری امروز پایگاه اجتماعی دکتر احمدی نژاد را در همین طبقه ای می دانند که حافظه تاریخی ضعیفی دارد اما از یاد نبریم امروز فضای مجازی می تواند این نقصان را پوشش داده اتفاقات دولت قبل را یاد اوری نماید و این به اصطلاح تهدید را به فرصتی برای رای اوری دولت فعلی مبدل کند. به نظرم با اتفاقاتی که در دولت قبل افتاده، افاده، سفرهای دکتر احمدی نژاد، برای او، اعاده ای، در بر نخواهد داشت.

فکر می کنم در عین اینکه حامیان دولت فعلی باید این مصرع را زمزمه کنند که :

سامری کیست که دست از ید بیضا ببرد

اصولگرایان باید با این مصرع همنوا شوند که:

نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد.

بنیامین صباغی

14 تیر 95