البته درمیان سخنرانان نیز علاقه مند به صحبت های جناب آقاي ناطق نوري مي باشم. آقای ناطق نوری؛ همانی که وی را شیخ نور هم می خوانندش که هنر صدایش نیز مزید بر علت هنرهای دیگر درحوزه مدیریتی شان می باشد. هرچند خداحافظی شان (حداقل بشکل ظاهری!) از صحنه سیاسی کشور پس ازخرداد۷۶ بطور ملموس و محسوس در دو دهه اخیر تاحدودی بر محسنات قبلی ایشان در فضای اجتماعی کشور افزوده است.
البته شاید مهمترین علتی که نگارنده را پای گیرنده تلویزیونی خود میخکوب می نماید خوشحالی و یا به نوعی تعجب از سخنرانی و مرثیه خوانی یکی از مدیران ارشد کشوری در رثای ائمه اطهار(ع) می باشد چراکه اگر دقت نموده باشیم شاید معدود و محدود مدیرانی در این خصوص سخنرانی نمایند. البته تا جایی که بشخصه تعقیب نموده و مطلعم شاید به تعداد انگشتان يك دست هم نرسند. مدیران ارشدی که در رثای ائمه(ع) و خصوصا امام علی(ع) سخنرانی و مرثیه خوانی نمایند.
قرار نگارنده موضوع معرفی شیخ نور و ویژگیهای مدیریتی ایشان نبوده و پس از سخنرانی امسال ایشان موضوع اساسی و مهمتری به ذهنم رسید که لازم دانستم به اطلاع مخاطبین ارجمند رسانده و در پایان نیز بدون هیچگونه توضیحی قضاوت را برعهده خودشان گذارم که حتما خالی از لطف نمی باشد.!
النهایه: آنان که سخنرانی دو شب قبل ایشان را در مرقد امام(ره) دیدند و یا شنیدند واگر نه که ارزش یکبار شنیدن را دارد تا به نقد اینجانب واقف گردند.
برای نسل جوان بعد از انقلاب که شاید رزومه و سوابق کاری افراد و شخصیتهای کشوری را ندانند یادآور می شوم که جناب ایشان بلافاصله بعد از پیروزی انقلاب درنقش نماینده مردم وارد مجلس شورای اسلامی گردیده اند، پس از مدت کوتاهی به وزارت کشور رفته و چندین سال وزیرکشور شدند. مجددا در قامت نماینده مجلس ظاهر شده و این بار رای دو دوره متوالی (به مدت۸ سال) بر صندلی ریاست بهارستان یا همان قوه مقننه تکیه زدند که مجموعا۵ دوره درمجلس حضور داشتند که مدت کمی نیست!
هرچند در برابر پدر نمایندگان مجلس؛ برادرشان احمد ناطق نوری که ۸دوره! نماینده بودند شاید ۵ دوره ایشان زیاد چشم گیر نباشد! سپس بخاطر پوشیدن ردای ریاست جمهوری و قرارگرفتن در قامت دومین شخص عالی کشور و اولین مقام اجرایی، عطای نمایندگی مردم را به لقایش بخشیده و درانتخابات ریاست جمهوری شرکت نمودند که آن حادثه عظیم اجتماعی ایشان را برای سالها درگوشه نشینی سیاسی قرارداد. هرچند که کارشناسان سیاسی معتقدند یک نیروی سیاسی هیچگاه از گردونه فعالیتهای تخصصی خود خارج نشده و حداقل از پشت پرده اوضاع را رصد و راهبری می نمایند.
لازم به ذکر است که جناب ناطق نوری از ابتدای تاسیس جامعه روحانیت مبارز؛ یعنی قدرتمندترین و یکی از اصیل ترین مرکز تفکر و طیف اصول گرایی کشور به عنوان یکی ازاعضای اصلی در راس هرم مدیریتی آن تشکل قوی حضوری قویتر داشته اند. سپس جناب حجه الاسلام ناطق نوری که شایعاتی درباره به عهده گرفتن تولیت آستان قدس رضوی حول و حوش ایشان مطرح بود به عنوان رئیس ویژه دفتر بازرسی رهبر معظم انقلاب منصوب و مشغول می گردند و اینک سالهاست در این منصب بسیار مهم و اساسی از هرجهت قراردارند. منصبی که لازمه قرار گرفتن در آن شاید بیش از هر چیزی اعتماد و اطمینان بوده است و مورد وثوق بودن. منصبی که به لحاظ عقبه حمایتی رهبر معظم انقلاب یکی از قدرتمندترین و بدون بحث ترین مراکز نظارتی و ارزشیابی کشوراست.
تمام این مطالب برای این بازگویی شد تا مخاطبین عزیز از مدیریت اسبق؛ سابق و حال حاضر جناب ایشان مطلع باشند و بدانندکه درتک تک سمتهایی که قبلا حضورداشته اند و یا مسئولیت فعلی شان که از نظرنوع جنس کار بسیار مرتبط با ارزیابی مدیران کشور می باشد زمینه ای را باعث شده است که الزاما ایشان باید بیش از هر کسی و مقامی نسبت به نوع عملکرد مدیران و دستگاههای اجرایی؛ قضایی و قانونگذاری حساس بوده باشند و تاکنون نیز دهها مورد را نیز خود و مجموعه نظارتی تحت امرشان به مردم گزارش داده تا رضایت عامه مردم را خصوصا بعد از این فشار اجتماعی (ناشی از تبعیض در دریافتی های مدیران متخلف) راجلب نمایند؛ اما با کمال تعجب در شب۲۱ماه مبارک رمضان امسال اولا ایشان بشدت از پخش شدن اخبار این مشکلات در فضای عمومی اظهار نارحتی نمودند و ثانیا طوری سخن گفتند که برای مخاطب غیرایرانی یا جوانانی از نسل حاضر همین کشور اینچنین برداشت و تعبیر می شد که ایشان یا از ابتدای انقلاب درکشورحضورنداشته اند و یا اینکه هیچ مسئولیتی نه در حوزه اجرا (وزیرکشور!) نه درحوزه قانون گذاری (رئیس ونماینده مجلس!) و نه درحوزه نظارت (رئیس بازرسی دفتر مقام معظم رهبری) برعهده ی ایشان بوده است که اینچنین با عصبانیت مشکلات کشور را بی تاثیر از حضور خود و مدیران مشابه قلمداد می فرمودند!
در پایان با گذاشتن قضاوت در مورد سخنان ایشان برعهده مخاطبین ارجمند دعا می کنیم سالروز شهادت مظلومانه حضرت مولا را موقعیتی مناسب و فرصتی مغتنم برای الگوگیری عملی از فضایل آن خورشید مجسم انسانی! بخصوص اجرای عدالت ایشان قرار دهیم نه اینکه صرفا از شخصیت آن بزرگوار بی دلیل هزینه نماییم.